Co zamiast implantu zębowego, jak uzupełnić braki w uzębieniu?

Utrata zęba wpływa na wygląd uśmiechu, sposób gryzienia i ustawienie pozostałego uzębienia. Wybór metody uzupełnienia braków w uzębieniu zależy od ich liczby, położenia oraz stanu zębów sąsiadujących. Inaczej planuje się leczenie po usunięciu siekacza, a inaczej przy braku kilku trzonowców na końcu łuku. Sprawdź, jakie metody uzupełnienia braków zębowych może zaproponować stomatolog.

Jak najczęściej uzupełnia się braki w uzębieniu?

Uzupełnienie braków w uzębieniu może polegać na zastosowaniu odbudowy stałej lub ruchomej. Do pierwszej grupy zalicza się implanty z koronami oraz mosty protetyczne, których pacjent nie zdejmuje samodzielnie. Protezy częściowe i całkowite są natomiast wyjmowane. Sama korona protetyczna nie zastępuje brakującego zęba, ponieważ musi być osadzona na zachowanym korzeniu, implancie albo stanowić część mostu. Pojedynczą lukę można uzupełnić odbudową stałą lub niewielką protezą częściową. W przypadku większej liczby braków protetyka stomatologiczna może obejmować wykonanie rozleglejszego mostu, odbudowy na implantach albo protezy. Przy całkowitym bezzębiu stosuje się protezę całkowitą. Sposób leczenia zależy również od położenia luki, ponieważ inne możliwości występują wtedy, gdy brak jest otoczony własnymi zębami, a inne w brakach na końcu łuku.

Kiedy nie można wszczepić implantu zębowego?

Implantacji nie wykonuje się między innymi przy aktywnym stanie zapalnym w jamie ustnej, nieleczonej chorobie przyzębia, niewyrównanej cukrzycy lub schorzeniach, które utrudniają gojenie. Przeszkodą może być także zbyt mała ilość kości, chociaż w części przypadków można ją wcześniej odbudować. Nie każde przeciwwskazanie ma jednak trwały charakter. Czasami implanty zębowe można wszczepić po wyleczeniu infekcji, poprawie stanu przyzębia lub ustabilizowaniu choroby. Decyzję podejmuje stomatolog na podstawie badania, diagnostyki obrazowej i wywiadu medycznego.

Co wybrać zamiast implantu zębowego?

Most klasyczny można rozważyć, gdy po obu stronach luki znajdują się zęby zdolne do pełnienia funkcji filarów. Takie rozwiązanie ma większe uzasadnienie, jeśli mają one rozległe wypełnienia, były leczone kanałowo albo wymagają odbudowy koronami. Przy pojedynczym braku w przedniej części łuku stomatolog może zaproponować most adhezyjny, którego założenie wymaga mniejszego opracowania sąsiednich zębów. Jeżeli planowane jest usunięcie większej liczby zębów, protezę natychmiastową można przygotować przed zabiegiem i założyć bezpośrednio po ekstrakcji. Jest to uzupełnienie przejściowe stosowane podczas gojenia tkanek. Przy nielicznych zachowanych zębach lub korzeniach lekarz może rozważyć protezę overdenture opartą na odpowiednio przeleczonych korzeniach, o ile nadają się one do zachowania. Standardowa proteza częściowa na NFZ obejmuje braki co najmniej pięciu zębów w jednym łuku.

Kiedy implant zębowy może być lepszy od innych rozwiązań?

Implant zębowy można rozważyć, gdy odbudowa ma być niezależna od własnych zębów pacjenta. W przypadku pojedynczej luki pozwala uniknąć opracowania sąsiedniego uzębienia. Z kolei brak ostatnich zębów może umożliwić wykonanie stałej odbudowy bez tylnego naturalnego filaru. Przy większych brakach kilka wszczepów może służyć jako podstawa mostu bez umieszczania osobnego implantu w każdej luce. Mogą one również poprawić stabilizację protezy, która przemieszcza się podczas mówienia lub jedzenia. Możliwość leczenia zależy od ilości i jakości kości, stanu przyzębia, zgryzu oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Brak powinien zostać oceniony przez stomatologa, ponieważ sąsiednie zęby mogą stopniowo przechylać się w stronę luki, a ząb przeciwstawny wysuwać w jej kierunku. Zmiany te mogą utrudnić późniejsze wykonanie mostu, protezy lub odbudowy na implancie.